Systasis 35 (2019)



Robert Horka

Curiositas punica. Neugier als Grund, auf dem Apuleius und Augustinihre Romane geschrieben haben(1-16)

Neugier ist seit Anfang der europäischen Zivilisation die Treibkraft des intellektuellen Fortschritts. Apuleius von Madauros verwendete diesen Termin in seinem Roman Metamorphosen (Verwandlungen) oder Der goldene Esel als Grund der gesamten literarischen Komposition. Sein Held Lucius verfällt durch Neugier in die Gestalt eines Esels und dank der Neugier kehrt sich nach unzähligen Abenteuern wieder zur ursprünglichen Menschengestalt zurück. Ein anderer berühmter Afrika¬ner Augustin, der während seiner Jugendzeit in Madauros studiert hat, las dort sicher diesen spannenden Roman. Später, als er zum Bischof der katholischen Kirche wurde, bezeichnet er Neugier in seinen Werken als Anlass der ersten und auch jeder weiteren Sünde des Menschen. So sah er Neugier meistens negativ an. Aber auch er überwindete einen schwierigen und abenteuerlichen Weg bis er durch Neugier nach Gottes Sohn Christus das ursprüngliche Gottesbild in sich fand. Aus diesem Grund empfiehlt Augustin seiner Gemeinde, vor allem den Katechu¬menen, auch die Neugier als Weg zum Heil zu verwenden. Augustin also lehnt das Apuleius‘ Leben ab, weil er ein Heide und Magier war, aber zugleich benutzt er in seinen Bekenntnissen das gleiche Konzept des Falls und der Rückbildung des Menschen durch Neugier, wie der berühmte Philosoph vor ihm.

adobe acrobat pdf file 512 pdf

Марија Тодоровска

Негативната теологија на црковните отци: Апофатичките пристапи кај св. Јустин Маченик, св. Климент Александриски, Ориген Александриски и св. Августин(17-52)

Текстот нуди краток преглед на основните апофатички пози-ции во делата на св. Јустин Маченик, св. Климент Александриски, Ориген Александриски и св. Августин. Првиот христијански мисли¬тел што тврдел дека само негативните термини се применливи на Бог, св. Јустин Маченик, инсистира на невозможноста Бог точно да се именува, како и на невозможноста Бог да биде спознаен преку некакво име. Иако негативната теологија на св. Јустин не е система¬тична или развиена, во текстот се покажани главните точки од неговите апофатички формулации. Инклинирањето кон негативно-теолошко мислење кај св. Климент Александриски е покажно низ неговата фасцинираност со мистериозноста и неговото инсистира¬ње на предностите на тишината поради невозможноста Бог да се определи и да се спознае во рамките на ограниченоста на човекови¬от јазик. Апофатичките пристапи во делата на Ориген се покажани низ неговите тврдења за трансцендентноста и неспознатливоста на Бог и исто така преку неговата свесност за методите на негативната теологија, а со тоа и преку дискусијата за употребата на алфа-прива¬тивите во говорот за божјите атрибути. Текстот се обидува да пока¬же и дека, иако теологијата на св. Августин не е негативна доколку се земе во целина, во неговите дела постојат расеани апофатички позиции што изразуваат кратки и неповрзани, но јасни идеи за неискажливоста и неспознатливоста на Бог.

adobe acrobat pdf file 512 pdf

Slobodan Marković

The Birth of Science in the Pre-Socratic Tradition(53-73)

This paper is an attempt to identify and analyze a certain number of properties of the pre-Socratic philosophers, which were essential for the birth of the natural sciences in the western civilization which followed. In this sense, the paper investigates a number of the pre-Socratics – in particular, Thales, Anaximander, Anaximenes, and Pythagoras. Nevertheless, the investigation is not undertaken in the usual sense, as it is done in the school literature. The focus of the paper is on the scientific aspect of their theory from the modern perspective. Furthermore, the paper proves that the pre-Socratic theory was not a mere cosmologically-mythological mixture of the ultimate metaphysical speculation, but that it was marked by rationality despite being immersed in a sea of orphic numerological mysticism.

adobe acrobat pdf file 512 pdf

Anđelija Milić

Kinetic perspectives of Plato’s and Aristotle’s soul theories(74-92)

There have been many scholarly works on each of Plato’s and Aristotle’s construction of soul, both considering them separately and conjointly. This time, my aim is to posit meeting and parting points of their views in the light of movement as a key underlying component that constitutes not only a visual metaphor, but depicts a broader pace which mirrors many aspects of their general philosophies. Therefore, I will discuss relevant medical, biological and ontological aspects of their theories while in those versatile domains reflecting back on most of the relevant points from their corpuses as well as the parallel kinetic aspects which are semi-tacitly in the formative background. Also, according to the context, I will focus either on Plato or Aristotle more, comparing the other one when needed. At the end of the paper, I will introduce some common points for the ancient period at hand, focusing on some mytho-biological beliefs and stands actual at the time, hoping to provide a broader frame of reference for the main examined question.

adobe acrobat pdf file 512 pdf


Елена Џукеска

Daniel Nečas Hraste, Starolatinski natpisi (Sveučilište u Zadru, Zadar, 2019.)(93-96)

adobe acrobat pdf file 512 pdf

JSN Epic template designed by